Studie College bouw Ziekenhuisvoorzieningen Holon

Leven in Holon, de zorgzame stad.Ïk ga vanmiddag bij haar langs", dacht Esmee. En ze blikte schuin naar de overkant van de gracht waar het water zachtjes tegen de zijkant van de boot klotste, alsof het in opdracht van haar gedachten zachtjes de grijsblauwe geschilderde houten planken streelde waarachter haar moeder, ingedommeld, met haar sudokublok op schoot, gedwee meedeinde met de schommeling van het water. Ze was oud geworden, haar moeder. Toen ze tien jaar gelden haar knusse woning overdeed aan haar dochter om samen met haar man en hond te verkassen naar de overkant, op het water, was ze nog vol plannen, die ze overigens ook heeft waargemaakt. Pas nadat vader overleden was, is ze er nog nauwelijks op uit getrokken.De boot was een goede keuze. Veel tripjes hebben ze gemaakt. Het IJsselmeer op, Friesland, de Waddenzee en zelfs binnendoor naar Denemarken. Nu, tien jaar later, ging het wat minder. Mariet, de buurtzorgconsulente, had haar geadviseerd om eens na te denken over de verzorgingshaven; een idyllische plek aan de noordoostzijde van het eiland, waar ze in haar eigen "waterwoning" aanhaakte aan de woonzorgomgeving van andere ouderen.Haar spulletjes kon ze dus behouden in tegenstelling tot Esmee's oma die zo verdrietig was alles te hebben moeten achterlaten bij haar vertrek naar het verzorgingshuis. Mariet was fantastisch. Voor Esmee was ze een heilige. Sinds het kabinet Bakkerwatvan 2, vijftien jaar geleden, waarin er flink geïnvesteerd is in de huisartsenopleiding en met name ook in hun beloningsstructuur, zijn de huisartssen getransformeerd naar multidisciplinaire diagnostici en zorgmanagers, die door een behapbaar zorggebied van ongeveer 1000 personen veel meer aandacht kunnen besteden aan hun patiënt en zijn eventueel noodzakelijke zorgplan. Daar de patiënt zich eerst digitaal geprofileerd meldt bij de zorgconsulent, kan deze zeer gericht na een zorgvuldig intakegesprek binnen geringe tijd adviseren welk diagnostisch zorgpad er bewandeld moet worden. Mariet wijt zich voortreffelijk van deze taak.Esmee maakte zich niet alleen zorgen om haar moeder, maar ook om zichzelf. Haar moeder zal het best naar haar zin hebben in de verzorgingshaven; er zal voldoende animo zijn om haar moeder daar terzijde te staan door wie of met wat dan ook. Dat is iedereen met de paplepel ingegoten. De lessen die de jeugd op school krijgt, de zorgstage .... iedereen is zich bewust van de noodzaak om te zorgen voor elkaar, sterker nog .... het geeft veel voldoening want het brengt saamhorigheid. Je leert mensen kennen in hun uitersten van generositeit en kwetsbaarheid.Kinderen voelen dit uitstekend aan. En voorkomen moet worden dat ze dit gevoel kwijtraken. Esmee's kinderen trommelen bij de fanfare, gaan elke ochtend samen met mama naar tai-chi-les in het buurtpark. Elke avond trapt haar zoon een balletje op het veldje in het park en Esmee verheugt zich nu al op de buurtbarbeque van volgende week. Wat was ze teleurgesteld toen haar ouders twintig jaar geleden besloten te verhuizen van Amsterdam naar Holon, een nieuwe stad in het water, het Markermeer waar Bakkerwatvan 1 een serieuze poging wilde wagen om normen en waarden op een haast Confusiaanse wijze te introduceren in de samenleving. Terugkerende rituele manifestaties zoals feesten, rustdagen, enzovoort, moesten weer structuur brengen in ons omgaan met elkaar. Een stad van 160.000 inwoners opgedeeld in eilandclusters van zo'n 8000 inwoners zorgden voor een overzichtelijke coherente woonomgeving. De eilandstructuur geeft het oorspronkelijke ecologische systeem alle ruimte, en de energie die deze moderne samenleving nodig heeft, wordt door middel van wind- en waterturbines in het verhoogde retentiebekken op schone wijze opgewekt. Hoe fijn had ze het uiteindelijk gevonden toen ze ervoer dat er hierdoor ontzettend veel vriendschappen waren ontstaan met leeftijdgenoten waar ze nu nog profijt van had. En wellicht zou ze nu ook juist met hen haar zorgen delen. Gisteravond, vlak voor het slapengaan, toen ze zich op haar linkerzij draaide, voelde ze een pijnscheut in haar borst. Geschrokken ging ze voor de spiegel staan om te ontdekken dat na hard drukken er toch echt niets van een knobbeltje zichtbaar of voelbaar was. Het kon haar zorgen niet wegnemen. Ze zou eerst naar Mariet gaan. Straks maar even het digitale afspraakformulier invullen en hopen dat ze morgen nog een afspraak kon krijgen. Mariet zou haar vast eerst doorverwijzen naar het Centraal Centrum Diagnostiek en Behandeling op het eiland waar een total bodyscan gemaakt kan worden en door haar een juiste diagnoserichting kan worden aangegeven. Elke dag komt de specialistenboot aan de werf en Esmee zal snel te horen krijgen op welke dag haar discipline de haven aandoet, waar, vanuit een holistische visie, haar lichamelijke en geestelijke status beoordeeld wordt. Wat de diagnose zal zijn is uiteraard afwachten en afhankelijk van de uitslag zal ze behandeld worden in het Holon Medisch Centrum of in het CCDB. Uiteraard hoopte ze op het laatste.Terwijl zo haar gedachten met haar op de loop gingen, bleven haar ogen gericht op de boot. Ze voelde haar mobieltje brommen in haar broekzak en juist op dat moment schoof het gordijntje van het partijspoortraampje van de boot opzij en zag zij haar moeder met een vage lach en de telefoon aan haar oor. Toen Esmee haar mobiel naar haar wang bracht, krulden ook haar lippen in een vertederende glimlach. "Ja mam, ik ga zo naar het werkhuis en rond vier uur ben ik bij jou, dan gaan we samen koken. De kinderen willen pannenkoeken voor je bakken."Het werkhuis is echt een uitvinding. Elke dag naar kantoor in Amsterdam is op zich leuk, zeker met haar collega's maar A. niet strikt noodzakelijk en B. ontzettend onhandig met files en zo. Thuis werken is een optie maar niet met de computer- en copieerfaciliteiten die ze nodig heeft. Het werkhuis, bij haar op het eiland biedt uitkomst. Het is vlak in de buurt, alles is er aanwezig, van kinderopvang en een supermarkt, tot en met een kantine waar ze 's middags een echte Amsterdamse ..... kroket kan krijgen maar vooral leuke gesprekken met de andere huiswerkers uit allerlei verschillende disciplines. Een paar dagen in de week is ze er, en dus ook in de buurt van haar kinderen en haar moeder. Zo kan ze haar aandacht besteden over haar werk en over degenen die haar nodig kunnen hebben.De files zijn echt een ramp. Zodra je Holon uit bent begint de ellende. Voor Holon zelf is een zeer ingenieus systeem bedacht. Het feit dat de stad is opgedeeld in eilanden levert een forsse spreiding van verkeersdruk op. Het water levert extra aantrekkelijke verkeersaders. De specialistenboot die zorgt voor het noodzakelijke poliklinische zorgaanbod en elke dag aanlegt bij de zorgsteiger maakt daar dankbaar van gebruik. Alle drukke wegen liggen opgetild in de lucht zodat het maaiveldniveau volledig beschikbaar kan zijn voor een aangenaam groen woonklimaat. Door langzaam oplopende landschapstrajecten kan je op het niveau van de hoofdverkeersstructuur komen. Juist bij deze landschappelijke knooppunten liggen op elk eiland de plaatselijke CCDB's. Verspreid over elk eiland liggen de buurtparken met de buurtcentra waar ook het kantoor van de buurtzorgconsulente zich bevindt. Allerlei voorzieningen die moeten bijdragen aan de sociale structuur van de woonomgeving liggen eveneens gelijkmatig verspreid over het eiland. Scholen, pleinen, parken, winkelcentra, culturele centra, stiltecentra cormen zo het ruimtelijke skelet van de samenleving, zoals riten, dus feesten, kermissen, braderies, sportfestijnen, de zondaagse mis en de vrijdagse dienst in de moskee, de temporele stabiliteit waarborgen. Centraal binnen de eilandenconfiguratie, op de best bereikbare plek in Holon, ligt het Holon Medisch Centrum, waar alle behandelintensive faciliteiten met de noodzakelijke hoogwaardige technologische apparatuur aanwezig zijn. Screening en Diagnostiek zijn als een efficiënte multidisciplinaire machine vormgegeven waarbij het doel is de diagnose binnen een dag te kunnen stellen. Vervolgens wordt er een rustpunt ingebouwd waar samen met de inmiddels patiënt en de vertegenwoordigers van de relevante specialisten een zorginrichting word bepaald, waarbij alternatieve geneeswijzen niet worden uitgesloten.De logistieke, ruimtelijke organisatie van Holon en het temporele ritme van de riten kent de structuur van een fractal: het patroon op macro niveau terug. Dit geldt ook voor de maatschappelijke structuur. Het grootschalige collectief, dat de zorg is, vertoond gelijkenissen met het kleinschalige collectief, dat de Werf is. Iedere inwoner van Holon weet zich in dit netwerk van collectieven geborgen. Zo is het leven in Holon, de zorgzame stad.