Dagblad De Limburger

Het provinciaal dagblad De Limburger met een oplage van 140.000 is gelegen in Maastricht. De ligging van het terrein langs de Maas betekent dat bij hoge waterstanden kwelwater naar boven kan komen. Hoewel de kans daarop zeer gering is, wilde de opdrachtgever ten aanzien van zijn installaties, die de helft van de totale investering vormen, geen enkel risico nemen, zodat besloten werd het gebouw 150 cm op te tillen. Dit gaf bovendien een eenvoudige oplossing voor het vereiste overdekte parkeren. De verscheidenheid in vormentaal van de gebouwen in de nabije omgeving was aanleiding te zoeken naar een totaalvorm waarin de verschillende functies afleesbaar zouden blijven. De drukpers, het hart van het krantenbedrijf, heeft twee werkniveaus: niveau 0 waar de papierrollen worden ingebracht en niveau 4.00 m waar zich de drukunits bevinden. Dat houdt in dat de meest directe activiteiten die met het ontstaan van de krant te doen hebben, het redactionele werk, de opmaak van de krant, repro- en fototechniek, drukplaatvervaardiging en het drukken, zich op dat 4.00 m niveau afspelen. Alle overige activiteiten konden op niveau 0 ondergebracht worden. In de vorm van het gebouw is de logistieke volgorde van: binnenkomen - redactionele arbeid - opmaken van de krant - het drukken en tenslotte het expediteren, tot uitdrukking gebracht. Het getinte zonwerend glas, vooral gekozen om goede lichtinval te bereiken bij de beeldschermen, het donker blauw van de gevels, de aluminiumkleurige gebogen daken en luifels, het donkere glas en enkele groenaccenten geven het gebouw een uitstraling die iets toont van de combinatie van intellectuele arbeid en het omgaan met geavanceerde apparatuur bij het moderne krantenbedrijf.

team

architecten

opdrachtgever

Dagblad De Limburger Maastricht